മഴയും ജീവിതവും

പലപ്പോഴും എനിക്ക്  തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, മഴക്കാലം ജീവിതം പോലെത്തന്നെയാണെന്ന്... ചില നേരങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞും, മറ്റ്  ചിലപ്പോള്‍ ഇരുണ്ടും മഴക്കാലത്തിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ പോലെ ജീവിതവും തെളിഞ്ഞും ഇരുണ്ടും കളിയ്ക്കുന്നു. ജീവിത ദു:ഖങ്ങള്‍ കണ്ണീരില്‍ ഒഴുക്കി കളയുന്നതു പോലെ മഴത്തുള്ളികള്‍ വരണ്ട മനസ്സിനെയും മണ്ണിനേയും നനച്ചു നിര്‍മ്മലമാക്കുന്നു. 

മഴക്കാലത്തെ മാനം പോലെ ഇടയ്ക്ക് കറുത്തിരുണ്ട്‌ , ഘോരം ഘോരമായ് ഗര്ജ്ജിയ്ക്കുന്ന ഇടി മുഴക്കവും പേറി ജീവിതവും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും കറുത്തു പോകാറുണ്ട്... തെളിഞ്ഞ മനസ്സില്‍ കരിനിഴല്‍ വീഴ്ത്തി ഘനഗംഭീരമായ് കദനങ്ങള്‍ ജീവിതത്തെ ആടിയുലയ്ക്കാറുണ്ട് ... പേമാരിയും കൊടുങ്കാറ്റും കൂടി പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴമേഘങ്ങള്‍ ജീവിതത്തെയും ഇളക്കി മറയ്ക്കുന്നു.

അതേ  സമയം, തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തിനു കീഴില്‍ നനുത്ത് പെയ്യുന്ന ചാറ്റല്‍ മഴ ഒരനുഭൂതി തന്നെയാണ്! സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ജീവിത വ്യഥകളെ തരണം ചെയ്തതിനു ശേഷം വരുന്ന പുലരിയും അത് പോലെ തന്നെ സുന്ദരവും അനുഭൂതിപ്രദവുമാണ്. വര്‍ഷക്കാലത്ത് പെയ്യുന്ന മഴ ഒരിയ്ക്കലും നിലയ്ക്കില്ലെന്ന് തോന്നാറുള്ളത് പോലെ, ജീവിത ദു:ഖങ്ങളും ഒരിയ്ക്കലും അവസാനിയ്ക്കില്ലെന്നു തോന്നിപ്പോകും... പക്ഷെ, ഏതൊരു മഴക്കാലവും ഒരിയ്ക്കല്‍ കഴിയുമെന്നത് പോലെ ജീവിത ദു:ഖങ്ങളും ഒരിയ്ക്കല്‍ അവസാനിച്ചേ മതിയാകൂ...

സമൃദ്ധമായ് പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴക്കാലത്തിനു ശേഷം വരുന്ന വസന്തമെന്ന പോലെ ദുഷ്കരമായ കാലങ്ങള്‍ തരണം ചെയ്ത് ജീവിതവും പച്ച പിടിയ്ക്കും... പ്രകൃതിയുടെ അഭേദ്യമായ നിയമമാണിത്... ഒരു രാത്രിക്ക് പകലെന്ന പോലെ, ഒരു വേനലിന്  ഒരു മഴയെന്ന പോലെ, ഒരിറക്കത്തിനു ഒരു കേറ്റമെന്ന പോലെ, ജീവിതം ഒരു ദു:ഖത്തിന് ഒരു സുഖവും കരുതിയിരിയ്ക്കുന്നു...

ഒന്ന് കരഞ്ഞാല്‍ ഒരു കനത്ത മഴ പെയ്തു തോര്‍ന്ന ആശ്വാസമാണ്... ഒരു ചിരി വിരിയുന്നത് മഴയ്ക്ക്‌ ശേഷം വിടരുന്ന തെളിഞ്ഞ ആകാശം പോലെ സുന്ദരമാണ്... മഴയും  ജീവിതവും തെളിഞ്ഞും ഇരുണ്ടും പെയ്തും മൂടിക്കെട്ടിയും ഇടയ്ക്ക് കൊതിപ്പിക്കുകയും ഇടയ്ക്ക് ദു:ഖിപ്പിക്കുകയും ഇടയ്ക്ക് സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു...

ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് കടപ്പാട് : ഗൂഗിള്‍ ഇമേജ്