കുട്ടിക്കാലത്ത് യഥേഷ്ടം കണ്ടിരുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു ഇല്ലത്തെ മേല്ക്കൂരയുടെ തണലില് കൂടുകൂട്ടിയിരുന്ന പ്രാവിന് കൂട്ടങ്ങള് ... കുറുകുറു കുറുകിക്കൊണ്ടവ മേല്പ്പുരയില് കുന്നുങ്ങിയിരിക്കുന്ന കാഴ്ച എന്നാണ് കണ് മുന്പില് നിന്ന് മറഞ്ഞു പോയതെന്നറിയില്ല... ബാല്യത്തിലെ പല മധുര നിമിഷങ്ങളെ പോലെ ഇതും മനസ്സിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണില് മറഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് ഞാന് കരുതിയതേയില്ല! ഇപ്പോള് തോന്നുന്നു വലുതാവനുള്ള വെമ്പലില് മന:പ്പൂര്വ്വം മറന്നിട്ട ചാരുതകളില് വെച്ച് ഏറെ സുന്ദരമായ ഓര്മ്മകളാണീ പ്രാവിന് കൂട്ടങ്ങളെന്ന് ...
കുളക്കരയില് മനോരാജ്യം കണ്ടിരിക്കുന്ന വേളയിലാണ് അരിപ്രാവുകളെ അധികവും കാണാറ്. പൊതുവേ നാണക്കാരായ അവര്ക്ക് കേമ ത്തം കുറച്ചു കൂടുതലാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ... ചില കാലങ്ങളില് പ്രത്യക്ഷമാവുന്ന അവര് വേറേതോ നാട്ടുകാരാണെന്നു തോന്നുന്നു... ദേഹത്ത് അരിമണികള് പോലെയുള്ള അലങ്കാരങ്ങള് ഉള്ളതിനാലാണ് അവയെ അരിപ്രാവുകള് എന്ന് വിളിക്കുന്നതത്രെ! ഇപ്പോള് അവയെ കാണാന് തന്നെയില്ല ...
എന്താണിപ്പോള് വിശേഷിച്ച് ഈ പ്രാവിന് കഥകള് നിരത്തുന്നതെന്ന് എന്റെ പ്രിയ വായനക്കാര്ക്ക് തോന്നിയെങ്കില് അത് തികച്ചും സ്വാഭാവികം തന്നെ! കൂട് വിട്ടു കൂട് മാറുന്ന പോലെ കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തില് കുറെയേറെ സ്ഥലങ്ങളില് താമസിച്ച എനിയ്ക്ക് 'അറബിക്കടലിന്റെ റാണി' എന്നറിയുന്ന ഈ മഹാ നഗരം വീണ്ടും സമ്മാനിച്ച ഒരു കാഴ്ചയാണ് പ്രാവിന് കൂട്ടങ്ങള് ...
