Wednesday, March 16, 2011

ഏകാന്തപഥിക


ഏകാന്തപഥിക

ഏകാന്തതയുടെ മൌനവീഥിയില്‍ 
ഏറെനേരം സഞ്ചരിച്ച ഞാനൊരു മാത്ര 
പന്ഥാവിനരുകില്‍ നിലകൊള്ളു-
മാല്‍ മരത്തണലണയാന്‍ കൊതിച്ചു.

ചുട്ടുപൊള്ളും വെയിലിന്‍ ശക്തി-
യേറ്റെന്‍  തനു തളര്‍ന്നുരുകവേ 
ശീതളച്ഛായ തന്‍ കുളിര്‍മ്മയ്ക്കായ്‌ 
മനമൊരു മഴപ്പക്ഷിയായ് തുടിച്ചുയര്‍ന്നു!
  
വിയര്‍പ്പാം ഗംഗയിലൊഴുകി പോക-
ട്ടെയെന്‍ പല പല മോഹഭംഗങ്ങള്‍;
നനുത്ത ശരീരത്തിനുള്ളിലുദിച്ചിടട്ടെ 
ഒരു നവോന്മേഷത്തിന്‍ സഹസ്രധാര!!!

ഇനിയുമേറെ ദൂരെ പോകാനുണ്ടെ-
നിക്കീ വഴിത്താരകളിലൂടെത്തന്നെ 
തുണയായ് എന്നുമെന്‍ കൂട്ടിനുണ്ടാം
ഏകാന്തതതന്‍ വാചാല നിമിഷങ്ങള്‍!

യാത്രയായീടട്ടെ ഞാന്‍ വീണ്ടുമീവണ്ണം
ഏകാന്തപഥികയായിനിയുമിപ്പോള്‍ - 
വഴിവക്കിലമരും മാമരങ്ങളെ, എന്നും
നിങ്ങള്‍ സാക്ഷിയെന്‍ നീണ്ടയാത്രയ്ക്ക്.

No comments:

Post a Comment